Vraag het de headhunter

3 maart 2010

M.K. vraagt:

Ik ben personeelsfunctionaris bij een internationaal hightechbedrijf. We hebben net een grote reorganisatie achter de rug waarbij ik helaas een flink aantal mensen heb moeten ontslaan. Natuurlijk ging dat gepaard met de nodige kwade gezichten, maar over het algemeen zagen de betrokken medewerkers in waarom er moest worden gesneden.

Eén projectmanager legde zich echter niet neer bij zijn ontslag. Tot onze grote verbazing heeft het CWI zijn bezwaren gehonoreerd. De ontslagvergunning werd geweigerd omdat het afspiegelingsbeginsel niet correct werd toegepast en de functie naar het buitenland zou zijn verplaatst. Nu staat er inderdaad een vacature open, maar dat is een salesfunctie voor Oost-Europa met standplaats München. Daar heeft hij de kwalificaties niet voor en hij heeft tegenover mij persoonlijk aangegeven die functie absoluut niet te ambiëren. Ook na de procedure bij het CWI heeft hij de functie geweigerd. Daarom zit hij al meer dan een half jaar thuis.

Via een adviseur kwam ik bij u terecht. Hij vertelde dat het regelmatig gebeurt dat een headhunter of een detacheerder zo iemand in dienst neemt en hem dan tijdens de proeftijd ontslaat. Wilt u meewerken aan zo’n oplossing? Uiteraard vergoeden we uw kosten, die ongetwijfeld lager zullen zijn dan de buitenissige schikking die de betrokken medewerker heeft voorgesteld.

De headhunter antwoordt:

Je situatie komt mij bekend voor. Het is altijd vervelend dat je zo’n reorganisatie niet probleemloos kunt doorvoeren. Toch moet ik je desbetreffende oplossing ten zeerste afraden. De redenen liggen voor de hand: het is onrechtmatig en onethisch.

Wanneer zou uitkomen dat je als HRM betrokken bent geweest bij een dergelijke constructie, kan dit voor jezelf en je werkgever grote gevolgen hebben. Het is natuurlijk dodelijk voor de goede naam van een bedrijf wanneer bekend wordt dat het zich met dit soort zaken inlaat. Ik ben in het verleden wel bedrijven tegengekomen die de wrange vruchten van deze misstappen hebben moeten plukken. Het enig juiste dat het bedrijf zou kunnen doen, is de verantwoordelijken ontslaan, vrees ik. De rechter zou hun vermoedelijk niet eens een vergoeding toewijzen. Zo’n kwestie kan je bovendien via internet nog jarenlang achtervolgen en je carrière zou een niet wenselijke wending kunnen nemen.

Voor jouw probleem bestaan naar mijn mening ook volkomen legale oplossingen. Naar ik begrepen heb, eist de medewerker nu toelating tot zijn werk bij de rechter. De meest voor de hand liggende oplossing is dan in reconventie ontbinding van de overeenkomst verzoeken. De argumenten daarvoor zijn duidelijk: de functie is vervallen in de reorganisatie en er is geen andere geschikte functie voorhanden. Indien voldoende beargumenteerd, zal de rechter dit zeker serieus nemen. Je kunt daarnaast aanvoeren op basis van de geldende kantonrechtersformule een aanbieding tot schikking te hebben gedaan en bereid te zijn deze gestand te doen.

Onbegrijpelijk vind ik dat deze situatie nu al meer dan een half jaar voortduurt. Dat zijn zo al zes maandsalarissen! Met de kantonrechtersformule komt de ontslagvergoeding op één maandsalaris per dienstjaar met een correctiefactor van maximaal 2. In dit geval is dat dus ongeveer zes tot twaalf maandsalarissen, afhankelijk van de kantonrechter en het verloop van de mondelinge behandeling. De hoogte van de vergoeding zal zelfs naar beneden gaan als je kunt bewijzen dat de medewerker de functie in München heeft geweigerd.

Anton van Rossum

Terug naar overzicht