Lowtech

14 maart 2011

Vaak krijg ik de vraag waarom ik ingenieursstudies heb gedaan maar als journalist ben gaan werken. Eigenlijk is dat heel eenvoudig: ik ben zo gepassioneerd door technologie dat ik over zo veel mogelijk onderwerpen iets wil weten, en dat kan niet door zelf mee aan de technologie te werken, maar enkel door het helikopterzicht van de technologiejournalist. Ik smul van verhalen over plooibare schermen, DNA-computers, GPS-technologie, en ga zo maar door. Als ik de kans zou krijgen om in de toekomst te leven, zou ik die onmiddellijk grijpen, enkel om van nog meer hightech te kunnen genieten.

Ondanks deze passie voor technologie ben ik nooit een gadgetliefhebber geweest. Ik hoef niet per se het nieuwste hightech snufje te hebben en ben altijd een late adopter van technologietrends geweest. Zo heb ik pas sinds een maand een Android-smartphone, vooral gekocht omwille van de ingebouwde gps omdat ik vroeger wel eens verloren liep als ik met de trein naar een interview ging en nog even moest wandelen. Voor de rest ben ik vrij gadgetloos: ik heb geen Playstation 3 of XBox 360, ik heb geen Kinect, geen tablet en geen domotica in mijn huis. Hoewel ik dat technologisch allemaal uiterst interessant vind, laten die apparaten me persoonlijk koud.

De laatste jaren begint er zelfs meer bij mij te knagen. Ik ben nog even gepassioneerd door technologie, wil nog altijd weten hoe alles werkt, maar ik stel mij echt meer en meer de vraag of we niet aan het overdrijven zijn met hightech. Hebben we dit alles wel nodig en zorgt het wel voor vooruitgang?

De demissionaire Belgische minister van ICT Vincent Van Quickenborne bijvoorbeeld, fervent twitteraar en Iphone-liefhebber, heeft de gewoonte om overal ICT te willen toepassen en te geloven dat het dan beter, efficiënter en eenvoudiger wordt. Eén van zijn wapenfeiten: de papieren maaltijdcheque vervangen door een elektronische, waardoor werknemers weer een extra elektronisch kaartje moeten meenemen en winkels weer een extra uitleesapparaat moeten installeren. Van Quickenborne gaat er prat op dat dit de administratieve rompslomp vermindert, maar als dit de motivatie is, waarom verhoog je dan niet gewoon het belastingvrij gedeelte van het inkomen van elke werknemer?

En waarom zou een digitaal schoolbord beter zijn dan een ouderwets krijtbord? Moet elke leerling echt een computer in de klas hebben? Moeten leraren echt hun tijd verspillen met het maken van Powerpoint-presentaties en filmpjes? Het zijn allemaal voorstellen die elk jaar terugkomen, maar ik heb nog niemand bewijs horen leveren dat de leerlingen daardoor betere schoolresultaten behalen.

Ik hou van technologie, maar dat betekent niet dat meer technologie altijd beter is. Ik zou graag hebben dat iedereen, niet alleen politici, maar ook consumenten, eens wat kritischer nadenkt over wanneer technologie echt iets toevoegt of wanneer het de zaken enkel maar ingewikkelder en duurder maakt. Lowtech werkt vaak beter dan hightech.

Koen Vervloesem

Terug naar overzicht